اشکهای آبی

من دوباره برگشتم اما این بار با موضوعات بسیار جدید تر

دوستانی که تو این مدت من بهشون سر نزدم و مطلبی ننوشتم من رو ببخشند من با همون انرژی سابق برگشتم

این بار هر هفته به روز می شوم هر پنجشنبه منتظر من باشید

با مطالب جدید

حق نگهدارتون

                                     انتخابي است كه كرديم براي خودمان

اين وآن مهم نيست چه فكري بكنند

                                      غم نداريم بزرگ است خداي خودمان

بگذار،همه با فلسفه شان خوش باشند

                                        خودمان آيينه هستيم براي خودمان

 ما دو روديم كه حالا سر دريا داريم

                                                دومسافر درآب وهواي خودمان

احتياجي به در ودشت نداريم اگر

                                        روبه هم باز شود پنجره هاي دلمان

 درداگر هست براي دل هم مي گوييم

                                      در وجودخودمان هست دواي خودمان

دوست داريم كه نفهمند،بيا بعد از اين

                                        خودمان شعر بخوانيم براي خودمان

                                                  رو لب پرنده ها،ديگه آهنگي نبود

اگه چشمات نبودن،آسمون آبي نبود

                                              گلاي ياس ِ سفيد، توي ِ هيچ خوابي نبود

 اگه چشمات نبودن، شب ِ مهتابي نبود

                                                  پشت ِِ اَبراي ِ دلم ديگه آفتابي نبود

اگه چشمات نبودن، كي واسم گريه مي كرد

                                                     دل ِ من وقتي شكست، به كجا تكيه مي كرد

 اگه چشمات نبودن،كي با من سفر مي كرد

                                                           واسه جشن ِ ماهيا كي ماهُ خبر مي كرد

اگه چشمات نبودن، كي گلا رو آب مي داد

                                                   واسه گنجشك دلم كي يه جاي ِ خواب مي داد

 حالا چشمات با مَنن كه هنوز نفس دارم

                                                   جُرأت پر كشيدن از توي ِ قفس دارم

 ديگه چشماتُ نگير،كه من آزُرِده بشم

                                                      مثلِ گل تو فصل يخ،زردُ پژمرده بشم

 تا كه چشماتُ دارم شعراي تازه ميگم

                                                 همش از پنجره اي،كه به روم بازه مي گم

ترافيك،ترافيك ،ترافيك ترانه ها يكي پس از ديگري بگوش مي رسيدن.....اونم از لطف ترافيك .....

سرگرمي تو شده بازي با اين دل غمگين............ اصلا يادت نمي ياد..................................

پسر جواني سر شو تكيه به پنجره داده بود واشك آرام آرام از گوشه چشمانش سرازير مي شد

دوباره دل هواي با تو بودن كرده،نگو اين دل دوري عشق تو رو باور كرده دل من خسته از اين دست به دعا هابردن...................

صداي هق هق پسر بلند شداما بيشتر شبيه بغض خفه شده مي موند کاش كاش................

اين صداي پسر بود كه غرق ايكاش ها شده بود

 ميميرم برات نمي دونستي ميميرم بي تو بي چشات..........

جالب اينه يه يهو وسط اين ترانه هاي غمگين آهنگ شادي پخش داشت ميشد که رو به دوستم كردم: نه به اين آهنگ ها ونه به اين ،كه يهو راننده ترانه رو به جلو برد روبه پسر كردم وگفتم : آقا طوري شده...... همينطور اشك هابرصورت پسر مي غلتيدن گفت چه خوب مي شد آدم دچار فراموشي مي شد اونوقت تمام خاطرات بدش از يادش مي رفت دوباره زندگي جديد...با افكار جديد....... نگاه حزن آلودي بهش كردم

وقتي رفتي باز هوا بد شد روزگارازبدي بدتر شد انگار ترانه هاهمه دست به دست هم داده بودن

 پسر خاطراتش رو بياد بيار ترانه نفرين محسن يگانه بگوش مي رسيد

اهاي رفيق نيمه راه آي كه تو تنهايي ميري فقط يك نفرين مي كنم الهي تو اوج غربت بميري

پسر گفت يعني ميشه يك روز دارويي به نام فراموشي كشف بشه سرمو آروم پايين آوردم....

حرفي نمي تونستم بزنم صداي پسر ومي شنيدم آقاي راننده همين كنار ها پياده مي شم من كماكان در فكر داروي فراموشي يعني واقعا ميشه يك روز...............

مادر خسته از خريد برگشت و به زحمت ، زنبيل سنگين را داخل خانه كشيد پسرش دم در آشپزخانه منتظر او بود و ميخواست كار بدی را كه علي كوچولو انجام داده ، به مادرش بگويد وقتی مادرش را ديد به او گفت « مامان ، مامان ! وقتی من داشتم تو حياط بازی ميكردم و بابا داشت با تلفن صحبت می كرد « ! علي با يه ماژيك روی ديوار اطاقی را كه شما تازه رنگش كرده ايد ، خط خطی كرد مادر آهی کشيد و فرياد زد )) حالا علي كجاست؟ و رفت به اطاق علی.((علی كوچولو  از ترس زير تخت خوابش قايم شده بود)) وقتی مادر او را پيدا كرد ، سر او داد كشيد : « تو پسر خيلی بدی هستی » و بعد تمام ماژيكهايش را شكست و ريخت توی سطل آشغال علی از غصه گريه کرد ده دقيقه بعد وقتی مادر وارد اطاق پذيرايی شد قلبش گرفت و اشك از چشمانش سرازير شد علي روی ديوار با ماژيك قرمز يك قلب بزرگ كشيده بود و درون قلب نوشته بود: )) مادر دوستت دارم(( مادر در حالی که اشک ميريخت به آشپزخانه برگشت و يك تابلوی خالی با خود آورد و آن را دور قلب آويزان كرد بعد از آن مادر هرروز به آن اطاق می رفت و با مهربانی به تابلو نگاه ميکرد